Kazerne
Korps
Statistieken
Dienst 100
Duikers
Extra opdrachten
Preventie
Regio
Wagenpark
Materieel
Foto's
Sport
Activiteiten
Historiek
18 Jaar vrouwen
25 Jaar ambulance
55 Jaar luchtladders
Overstromingsramp
Oorlog Deel 2
Bevrijding Deel 3
Humor
 
 
 De Historiek van 55 jaar luchtladders in het brandweerkorps

 

1948-2003


Beste lezers de Ijzerstad Nieuwpoort beschikt al 55 jaar over een ladder.

En er zijn nog 4 actieve personeelsleden die deze 3 generaties ladders  hebben kunnen meemaken, althans brw. Tyberghein, Kpl Raecke, 1e sgt.Van Nieuwenhoven en ikzelf als toen nog jonge stagiair.


Zoals je allen hebt kunnen bemerken staan hier buiten op het marktplein de drie generaties luchtladders opgesteld met  kledij van vroeger en nu.


                                                                       Foto


De eerste ladder werd aangekocht kort na de wereldbrand II omstreeks 1948 met als bevelvoerder cdt.Vereecke en diende tot in augustus 1975.

Deze werd getrokken door een oude Austin(achtergelaten door de Engelsen) en een chevrolet personeelswagen.


Zijn 1e standplaats bevond zich in de garage van 1e Sergeant Norbert Deman gelegen in de hoogstraat, wat later verhuisde het toestel naar  de beiaardtoren en in de jaren zestig  naar de huidige kazerne gelegen in de gasstraat.

Het was een Luchtladder ”Lemniscate“ op aanhang, vervaardigd uit 3 delen voor een hoogte van 18 meter (in die tijd was dat hoog)  in een gans metalen constructie, een onafhankelijk wiel veer toestel, grote stevigheid, laagliggend zwaartepunt.

 Grote hellingshoeken waren mogelijk en de ladder was aan te bevelen voor de snelheid waarmee de manoeuvers konden worden uitgevoerd. Zo stond het trouwens vermeld in een brochure van de luchtladder

                                                                      

                                                                       foto


Kortom een revolutionaire ladder voor de tijd van toen.

Maar……….alles moest echter wel manueel gebeuren.


De stabilisatiepoten dienen te  worden uitgeschroefd om de ladder onder een hellingshoek te krijgen, er was stevige mankracht nodig om de vliegwielen te bedienen en nog een grotere kracht om uiteindelijk de ladder goed te kunnen uitschuiven, rekening houdende dat de bevelvoerder van het tuig een goede berekening diende te maken over de


juiste plaats en hoek, om deze op te stellen of hij kon zijn manschappen opnieuw laten beginnen met de werkzaamheden en dit tot ongenoegen van de ijverige pompiers.


Wie ik me toen nog goed kon herinneren als O/Off van de ladder was Sgt. Robert Rosseel  alias ”Bertje sokke“, want zomer of winter hij droeg nooit kousen.

En bertje was de man die als geen ander weg wist met die ladder een echte veteraan.


Verschillende zondagvoormiddagen werd duchtig getraind om het vehikel onder de knie te krijgen, reddingsoefeningen werden  gehouden te Middelkerke  aan het gebouw Ter Streep vroeger een school voor kinderen met gezondheidsproblemen. Oefeningen op het marktplein met het rode kruis anno 1950, tot het bestrijden van de zware brand aan de stadshalle anno 1963 die een gedeelte van het dak vernielde maar dank zij onze ladder en de hulp van het naburige korps De Panne met hun toen ”moderne” autoladder, die ook al vervangen is, maar ook dankzij het heldaftig optreden van onze veteranen pompiers,  bleef uiteindelijk de nu zo mooi gerestaureerde stadshalle, waarin u zich  bevindt overeind.

                                                          

                                                                       Foto ‘s


Sinds die brand werd er al een duchtig woordje gepraat over de aankoop van een nieuwe ladder, mar de toenmalige kommandant Pierre Provoost was daar niet echt voor te vinden,  zijn jonge luitenanten David Victor en Calie Roger stelden alles in het werk om hun slag thuis te halen.

Met de aanstelling van Kommandant David  in 1967 kon dan uiteindelijk werk gemaakt worden om het wagenpark te vernieuwen en al stond er een nieuwe autopomp Dodge op het programma  het stadsbestuur werd lichtjes warm gemaakt om zo’n aankoop te overwegen.

Verschillende vuurtjes werden aangewakkerd (op politiek gebied natuurlijk) en het zou tot in 1974 duren dat het licht op groen werd gezet om een autoladder aan te kopen toen met 75% staatssubsidie, de groei van Nieuwoort-bad met zijn midden en hoogbouw zat hier wel voor iets tussen.

10 stuks zouden er worden geleverd in het jaar 1975 door het Ministerie.





Op woensdag 16 april 1975 omstreeks 17u15 kwam plotseling en onverwacht uit Ulm gelegen in  Duitsland een autoladder Mageriuz deutz de kazerne binnengereden.

De toenmalige kommandant  en de beroepsbrandweermannen waren nog in de kazerne en konden hun ogen niet geloven.

Snel  werd een eerste demonstratie gegeven door Heinz de magirus specialist, waarop in zeer korte tijd de straat vol was met toeschouwers, het vuurtje liep zo danig vlug dat vrijwel de meeste brandweermannen een kijkje kwamen nemen.


Na voor overnachting te hebben gezorgd voor de vermoeide mekanieker kon s’morgens het echte oefenwerk beginnen.

Charles Gheeraert was onze eerste operator van de ladder, want die had destijds in de steenfabriek  met een kraan gewerkt en had al vlug de techniek van de ladder onder de knie.



                                                                       foto



Op zondag 20 april 1975 werd de ladder voorgesteld met een oefening door het tweede peleton aan het College van Burgemeester en Schepenen en de volledige gemeenteraad met de nodige publieke belangstelling en lovende woorden in de pers.

Het mocht wel, de ladder had dan reeds in die tijd een prijskaartje van 4,6 miljoen oude Belgische munten.

                                                                      

Foto 

Wat mij nog goed in het geheugen ligt , dit toen als jonge stagiair van achtien lentes, wasde receptie van de ladder.

Ik was in feite nog niet zo goed opgewassen tegen al die ” stoere pompiers“ van toen, als je versta wat ik bedoel, door de jaren heen is daar wel wat verbetering in gekomen.

 Zoals een oud gezegde:    werk is werk en snaps is snaps.


Doch de oude ladder op aanhang die toch 27 jaar lang gediend had in ons korps,  werd verkocht aan de brandweer van Bissegem voor de som van 35.000,- Belgische franken



Daar hebben ze nog lang gebruik gemaakt (althans door de brandweer hoofdpost van Kortrijk) want eens dat die door Bissegem in orde werd gesteld, moesten ze hem al afgeven aan de hoofdpost waarna ze hem dan door verkochten aan de brandweer van Douia gelegen in frankrijk en waar die heden ten dage nog steeds staat  – oude glorie is toch niet stuk te krijgen…….


Voor het oplossen van kleine herstellingen en foutopsporingen werd een Cursus gegeven in de brandweerkazerne van Brussel op hetVosseplein  in mei 1976, en gevolgd door het beroepspersoneel Raecke en Tyberghein en nog enkele brandweer mekaniekers uit West-Vlaanderen

De lessen waren weliswaar in het Duits doch bijgestaan door Hollevoet Fernand vertegenwoordiger van de vroegere firma Rosenbauer nu Fire Technics de leverancier van onze nieuwe ladder.

Alle Nederlandstalige korpsen die over dergelijke ladder beschikken waren op deze snelcursus aanwezig, maar op de eerste dag was er al onenigheid, de mannen van Antwerpen – allen officieren, gingen het daar eens zelf uitleggen , de andere cursisten kwamen nauwelijks aan het woord ……en verlieten de zaal.

Met heel Antwerpen mo nie me my, zeggen ze wel eens ………maar met de Westflutten under voeten gingen  ze toch ook niet spelen, luide het protest.




Al bij al diplomatisch kwam de vertegenwoordiger van Rosenbauer tussen in het geschil en het werd meteen  bijgelegd;

Deze korte opleiding heeft dan door de jaren heen zijn nut bewezen.

In de werkplaats van de kazerne werden vele defecten en herstellingen opgelost en zodoende kon vele grote uitgaven worden vermeden


De Stad Nieuwpoort veranderde geheel van uitzicht met de komst van de ladder , jawel, want bij wijze van oefening tussen haakjes gezegd, werden wekelijks TV antennes van de daken verwijderd, dit uiteraard met de goedkeuring van het College, zodoende dat Nieuwpoort in zeer korte tijd antenne loze daken  had, de ladder operators zich nuttig konden bijscholen op die manier en onze brandweerkas (nu vzw) er niet armer van werd 500,- voor een kleine antenne en 1000 fr. voor een grote in de vorm van de aanbieding van steunkaarten zonder verplichting weliswaar.


Na de antennes, kwam de kerstverlichting, na de kerstverlichting, het snoeien van bomen, na de bomen, de vlaggen, maar niemand nam de goede raad van de brandweer in acht dat zo’n brandweer ladder met zijn hydraulisch gedeelte maar hoog uit één uur en een half  constant mocht werken dit voor de afkoeling van de  olie.


Op 12 februari 1985 was het een feit en werd de ladder dan terug naar Duitsland gestuurd voor het volledig herwalsen, versterken van de ladderelementen en het herschilderen dit met een prijskaartje van 900.000 oude Belgische munten.

De reis ging niet zonder slag of stoot, want iedereen weet als een voertuig lang stilstaat en dan plotseling grote afstanden gaat afleggen men wel eens een klapband kan krijgen.

Er waren der geen één maar plotseling twee en wetende dat men maar één reservewiel mee heeft. Dit bracht veel narigheden met zich mee en vertragingen, maar de beroeps Raecke en Tyberghein brachten het tot een goed einde.


Kortom onze ladder werd ingeruild voor een reserve autoladder, want een badstad kan toch niet zonder een ladder, het was een ouder duits type van gele kleur die voor een 8 tal weken Nieuwpoort ging beschermen.




Een tweede maal werd de ladder  naar Brussel gebracht en dit voor de vernieuwing van het hydraulisch systeem en dan mochten we een autoladder gebruiken van de brandweer van Brussel.


Vele opdrachten van allerlei aard werden tot een goed einde gebracht, uiteraard te veel om op te noemen, maar enkele wil ik U zeker niet onthouden


De vele auto’s te water in de visserhaven en waterlopen werden getakeld door de kraan van de autoladder, waaronder één anekdote , waarbij een toeschouwer die bij het spektakel stond de vraag stelde , meneer wat zijn jullie eigenlijk aan het doen, wel een auto uit het water halen antwoordde de bevelvoerder, waarop kort daarop bij het bovenhalen van het voertuig dan man zei, maar meneer het is  mijn voertuig, ja een toerist had zijn handrem vergeten op te zetten en het voertuig belande in onze visserkaai …. Kan gebeuren….


De verschillende evacuaties met de bootbrancard van zieke en gekwetste personen uit flatgebouwen , in opbouw zijnde appartementen, van vaartuigen eigenlijk te veel om op te noemen;


De verschillende voor en najaarstromen waar menig Nieuwpoortenaar werd geholpen met zijn dakpannen probleem;


De verschillende versterkingen aan de korpsen in de omgeving en omgekeerd, een tal van  industriebranden, schoorsteen, dak en appartementbranden en zeker niet te vergeten de redding van verschillende mensen uit de brandende appartementen   Alfa en Zonnestraal in 1995 die nog steeds in ons geheugen ligt, stel je voor, dat je dan als gemeentebestuur niet over een autoladder beschikt…..;


Tevens zorgde onze ladder ook voor een beschermingsschild dit omdat tijdens de zomer verschillende badgasten in badpak,  kwamen kijken naar een rookontwikkeling op de zeedijk het zelfde jaar die uit monde tot een verschrikkelijke ontploffing en waar het glas de ladder carrosserie doorboorde maar gelukkig niet de toeschouwers.


En dan ook nog de hulp aan het opstellen van onze gigantische reus Jan Turpijn, de trots van Nieuwpoort, die door menig toerist op de gevoelige plaat werd gezet.


Onze Autoladder magerius was een trouwe bondgenoot, liet ons nooit in de steek wanneer het hoogdringend was,  we zullen hem missen, maar niet getreurd.


Met zijn opmerkelijke verdienste is deze autoladder  na 28 jaar  afgeschreven voor het brandweerwerk en zoals ze het in het frans soms zeggen ” Le roi et mort vive le roi, wel hier ook toepasselijk…..  leve onze nieuw autoladder.


                                                                 foto





Onder het impuls van Kapt. Van Brussel Roger die sinds 1992 bevelhebber is van onze dienst, was reeds in 1993 sprake voor de aankoop van een nieuwe ladder, tien jaar later is de droom werkelijkheid geworden. Het laatste vijf jaren plan loopt nu vlot in zijn werking en na de duikerswagen en reddingswagen staat hier nu in vol ornaat een nieuwe  autoladder met knikarm aangekocht door het Stadsbestuur  voor de prijs van 556.703 Euro of 22.268.520 oude belgische franken als ik het zo nog maar eens mag vernoemen en geleverd door de firma Fire Technics uit Bredene



Een moderne uitvoering van een magirus 3O meter ladder op een MAN Chassis met een tal van capaciteiten :


Zoals een korf voor 3 personen met bediening van de ladder in de korf;

Een kabine voor de bestuurder en de bijrijder

Een steun voor de draagberrie op de korf;

Een haak voor het bevestiging van een rollgliss voor zelfredding of evacuatie

En nog veel meer verschillende opties en toebehoren.


Enkele foto’s


Vandaag zijn we fier en trots op de inspanningen die geleverd zijn door ons bestuur, en zo kunnen we terug met een gerust hart de toekomst tegemoet, wetende dat ook in De Panne en Middelkerke onderhandelingen bezig zijn  voor aankoop van een nieuwe ladder.


Het is trouwens geen overbodige luxe voor een brandweerkorps in een  badstad om zo’n voertuig in zijn bezit te hebben.

De volgende aankoop van een nieuwe ladder gaan velen onder ons echter niet meer meemaken gezien de gemiddelde levensduur van de ladder hier toch, tussen de 27 en 28 jaar ligt, maar we hopen althans dat we hier in 2004  terug mogen plaats nemen en dit voor een nieuwe tankwagen en ambulance.


Adjt.David Luc






                                                          

 
 
 
   

 

 

Concept & Design - XenaNet.Com