Kazerne
Korps
Statistieken
Dienst 100
Duikers
Extra opdrachten
Preventie
Regio
Wagenpark
Materieel
Foto's
Sport
Activiteiten
Historiek
18 Jaar vrouwen
25 Jaar ambulance
55 Jaar luchtladders
Overstromingsramp
Oorlog Deel 2
Bevrijding Deel 3
Humor
 
 
 25 JAAR AMBULANCEDIENST BRANDWEER NIEUWPOORT (1998)

Toespraak gehouden door Adjt.Luc David



Mijnheer de Gouverneur,

Mijnheer de Burgemeester, heren Schepenen, de stadssecretaris ………………………………….

Mijnheer de voorzitter van het OCMW.

Dames en heren van de Gemeenteraad en  het OCMW

Kapitein-dienstchef  

De korpsgeneesheer

Beste  Ere-bevelvoerder,.en dienstchef van Middelkerke en Koksijde

Manschappen  en genodigden.


Door de bevelvoerder kapitein Van Brussel Roger  werd mij de opdracht toebedeeld  een overzicht te geven over de 25 jarige werking van onze ambulancedienst.


25 Jaar het wel en wee beschrijven van deze dienst zou natuurlijk veel tijd in beslag nemen maar met enkele leuke anekdoten,  zal ik proberen een beeld te schetsen  over deze op heden zeer ernstige   dienstverlening.


De eerste niet officiële ambulancedienst startte eigenlijk in de jaren 1945 kort na de wereldoorlog II. Het Engels leger schonk toen aan de brandweer een Austin met het stuur uiteraard aan de rechterzijde en zonder veringen. Op deze foto uit het archief anno 1947 ziet U de ambulance op vooraanzicht met daarvoor de stoere veteranen van toen , enkele nog met de ijzeren helm van de Burgerbescherming aan.

Deze Austin bleef in dienst tot 1955. Daarna werkten we samen met het Rode Kruis van Nieuwpoort, welke een gratis ambulance ter beschikking stelde met uitzondering van het personeel, die dan door de stad Nieuwpoort werd geleverd en hoe kon het ook anders met autogeleiders van de brandweerdienst.

Na enkele jaren werd het contract eenzijdig verbroken door de Stad Nieuwpoort en overgenomen door de private ambulancedienst Tourlousse.


Na 15 jaar  werd een Officiële ambulance in het leven geroepen door en onder het gezag van de toenmalige Burgemeester Mommerency en commandant David  Victor. De nodige contacten werden   gelegd met  het  Ministerie van Volksgezondheid en op 21 februari 1973 konden we de ambulance gaan afhalen te Brussel


Om een ambulance te kunnen inzetten moet men ook over het nodige personeel beschikken, op 1 maart 1973 deden de twee eerste beroepsbrandweermannen hun intrede. Ze waren reeds vertrouwd met de dienst gezien ze geput werden uit het vrijwilligerskorps: namelijk Raecke Gerard en  wijlen Geeraert Charles die samen met de  commandant David Victor de taak op zich namen. Hier een foto van de eerste ambulance en het personeel.


De daarop volgende dagen,  werd het voertuig verder uitgerust door het vast personeel in onze toen zeer kleine werkplaats , nu  keuken  en garage .


.Wat hadden onze pioniers in die tijd zo allemaal bij zich:

2 draagberries , een zuurstofapparaat wat verbanden op vooral op vraag van Charles een rubberen hamer, dit om zo gezegd lastige patiënten meester te kunnen


Na enkele dagen stond het meeste op punt, de overschakeling telefoon van de kazerne naar hen thuis, een bezoek aan de verschillende klinieken en een voorstelling aan de dienst ”9OO“ te Brugge , werd op 12 maart 1973 de ambulance 9OO Nieuwpoort met nummer 255 en de roepnaam ONC 29O3,  ter beschikking gesteld

Op 12 maart 1973 om 22u45 kwam de eerste oproep vanwege de 9OO Brugge binnen , een zwaar verkeersongeval in de dorpsplaats te Lombardsijde.  De ambulanciers Raecke en Geeraert spoeden zich ter plaatse.

Er hadden namelijk ter  hoogte van het oude Gemeente twee voertuigen  een snelheidswedstrijd gehouden en in de bocht elkander geraakt  om zo vervolgens tegen het gemeentehuis te knallen en over de kop te gaan.


Een slachtoffer zat nog vast in het voertuig met zijn hoofd in de koffer terwijl de auto gekanteld lag , de ambulancier Raecke kroop tot bij het slachtoffer om hem te bevrijden terwijl de andere ambulancier plotseling de opdracht gaf,  het voertuig te kantelen met ambulancier  en slachtoffer erin. Groot was de verbazing  bij Gerard dat hij opeens met de vierwielen op de grond stond. Van de methode Custers was er hier zeker nog geen sprake. Het slachtoffer werd bevrijd en  naar het voertuig gebracht, tevens het tweede slachtoffer ingeladen de achterdeur van de ambulance dicht geklapt. De ambulancier Raecke  veegde nog wat bloed weg van zijn handen en  plotseling vertrok  Charles met de ambulance en dit zonder de tweede ambulancier. Gerard liep nog vlug de 1OO meter sprint achter de ziekenwagen en een geluk dat  er in die tijd ook al achter uit kijk spiegels aanwezig waren , konden onze nieuw bakken ambulanciers  heelhuids de kliniek bereiken. Het woordje stress bestond misschien nog niet in die tijd maar de symptomen waren wel aanwezig.


Op 16 maart kwam een tweede melding binnen  om 23 uur voor een verkeersongeval ter hoogte van de Lange Brug.

De ambulancedienst Tourlouse , een private dienst,  reeds ter plaatse , was het slachtoffer aan het bevrijden. De ambulancier Raecke stak de handen uit de mouwen en hielp deze met de klus terwijl Charles op het idee kwam , de berrie van onze ambulance te plaatsen  op de reeds aanwezige van Toulouse, na de bevrijding kwam het slachtoffer natuurlijk terecht op de onze en weg wezen maar.  Het heeft eigenlijk nooit meer goed geboterd tussen de privé ambulance Toulouse en onze dienst.


In het zelfde jaar op 1 juli  rukte onze ambulanceploeg midden in de nacht uit voor een bevalling.

Ter hoogte van de centrale Blomme lag een binnenvaartuig,  tijdens de afdaling in het ruim waar de verlichting verschillende malen na elkaar uitviel,  lag een dame, waar de bevalling al volop aan de gang was. Via het hulpcentrum 9OO werd bijstand gevraagd  van een geneesheer, maar die zond zijn kat. In die kleine scheepsruimte hielpen ze de vrouw voor haar negende bevalling, Een kleine opstelsom , vader, 8 kinderen 2 ambulanciers en nog een bekende Nieuwpoortenaar die hulp kwam bieden in een nogal beschonken toestand.  Het licht viel geregeld uit, een ondraaglijke hitte in de kleine scheepsruimte, een ondragelijke mazout geur, primitieve hulpmiddelen, maar al bij al een vlotte negende bevalling van de dame en een eerste van onze ambulanceploeg.


Men telde in het eerste levensjaar van onze dienst – 251 ritten.


Op 1 april 1974 zag het stadsbestuur de noodzaak in om nog een beroepsbrandweerman aan te werven zodanig dat de dienst wat dragelijker werd. Dhr.Tyberghein Paul vervoegde de rangen in het beroeps kader. Men moet trouwens weten dat in die tijd de dienst zijn aanvang nam op vrijdagavond 17 uur voor 14 dagen lang ,dag en nacht en de derde week slechts twee halve dagen rust verlof als compensatie. Wat een tijd.


De vrijwilligers die nu en dan dienst deden,  konden we op één hand tellen, ere-brandwacht Coopman Camiel,  ook ere- luitenant Cornelis Louis vervulde deze taak . Tot de dag dat de brandweer een brand ging bestrijden te Nieuwpoort-bad waar een persoon die over zijn toeren draaide zich had opgesloten in zijn kamer en deze in brand had gestoken. De over zijn toeren draaiende persoon moest worden overgebracht naar  de psychiatrische instelling te Beernem.  De luitenant Cornelis zag dit wel zitten om als ambulancier de rit uit te voeren. Ontdaan van zijn brandweerlaarzen en op zijn sloffen vertrok Louis naar Beernem, maar daar hielden ze niet de patiënt binnen maar onze toenmalige Luitenant die ze aanzagen als de man die dringend hulp nodig had., met al het gevloek erbij , is dit wel eens een van zijn laatste ritten geweest.   


Tijdens de toen al drukke zomerperiode, ging het stadsbestuur over tot het aanstellen van een seizoenpersoneelslid  brandweerman–ambulancier voor versterking in het beroepskader gedurende de maanden Juli en augustus, we praten dan over 1977, waar ik als  19jarige  de meest uitéénlopende

en vreselijke opdrachten kon gaan uitvoeren.  Een Fire Stress Team of  beter gezegd personen waar mee je eens kon praten na de interventie hadden we in geen geval , je moest er maar tegen kunnen , je hebt er voor gekozen , aldus de veteranen..

Het ambulancewerk is hard zwoegen, tot je middel in het slijk zitten om twee hoofden boven water te kunnen houden, dit door dat een wagen gekanteld in een diepe gracht en de personen dreigden te verdrinken, of gewoon bij een auto te water, als ambulancier onmiddellijk het ruime ‘sop ‘ kiezen om toch nog de slachtoffer uit het voertuig te kunnen redden.


Gezien  het stijgend aantal oproepen en we schrijven een totaal van 343 ritten, werd in 1977 overgegaan tot  de indienststelling van een tweede ambulance 349.


Op 1 januari 1980 werd ik  aangesteld als beroepsbrandweerman ambulancier ter versterking van het vast kader.


Rond de jaren ‘82 kreeg de opleiding aan de West Vlaamse brandweerschool inzake dringende geneeskundige hulpverlening ook een vast vorm., er werd een sylabus opgemaakt en verschillende ambulanciers opgeleid in deze specialisatiecursus. Maar een getuigschrift behalen is niet op het terrein werken en te maken krijgen met ellende en leed, zodanig dat we maar een kleine groep doorbijters hadden die deze  taak konden uitvoeren, gelukkig is heden ten dage re reeds veel  verbeterd.


In het jaar 1984 werd de kaap van de 5OO uitrukken overschreden en dit zou dan ieder jaar fors gaan stijgen. Het korps werd in die tijd ook versterkt door geko’s brandweermannen, met name Pyliser Alain, ook bijgenaamd dokter ‘Pil’, uit het toneelstuk’ de dokter zet een zetpil’, Allemeersch Didier en Vandenbohede Dominique.


Het toen enig in de wereld,  eenvormig oproepnummer 9OO werd vanaf 1 november 1987 gewijzigd naar het  nummer 1OO, de spoedgevallendiensten werden op punt gezet , een helikopter vloog reeds een tijdje  in de lucht sinds de begin jaren ‘8O , geen Augusta maar  een alouette , eerst voor 6 maanden in de Ardennen dan voor  6 maanden aan de kust , later na zijn proefperiode te hebben doorstaan en de nodige steunfondsen te hebben gevonden , voor het gehele jaar,  Mug diensten met ultra snelle voertuigen werden in het leven geroepen, de ambulances alsmaar beter uitgerust , de ambulanciers krijgen een zwaardere opleiding en dienen stage te lopen in de grotere korpsen  .De badges werden afgeleverd en om de vijf jaar vervangen,  indien men de nodige bijscholing heeft gevolgd  en nauwkeurig bijgehouden door  de Rijksgezondheid inspekteur,


Trouwens de interventie methode heden ten dage is veel veranderd, bij levensbedreigende toestanden is vooral ter plaatse blijven bij de patiënt  een noodzaak, tot een Mug dienst assistentie komt verlenen en wanneer het slachtoffer stabiel genoeg is wordt dan pas vervoer gedaan , een bijscholing die misschien ook even aan sommige huisartsen zouden kunnen worden meegegeven.


De kaap van de 1OOO ritten  per jaar werd in 1991 overschreden en …….

gedurende enkele maanden vervoegden ook Van Kemmelbeke Christine en Corteel Ronny onze rangen , om de dienst wat dragelijker te maken en de verloven in te vullen. Spijtig kon hun verlenging niet  blijven doorgaan. Maar wie  weet brengt de toekomst raad……


Tot onze spijt en dit van velen, veranderde de aanbesteding van het Ministerie van Volksgezondheid voor de aankopen van voertuigen, de trouwe volkswagen werd vervangen door een Peugeot.

.

De jaren ‘9O , zullen wel gekenmerkt worden met de rampenplannen en hun uitvoering ervan , enerzijds tijdens de oefeningen maar ook anderzijds regelmatig toegepast  in de realiteit. We noemen er maar enkele op waar onze diensten bij betrokken waren , een brand in een rusthuis te De Panne, een brand in een OCMW rusthuis te Veurne, een vliegtuigcrash te Oostende, een busongeval te Gistel, mijn brand op de zeedijk en de kapitein zijn ontploffing op dezelfde dijk te Nieuwpoort  (een term die we beiden regelmatig eens durven gebruiken).


Kortom met onze 25 brevethouders staan we borg voor een uitstekende hulpverlening , die nu op heden opgelopen is tot 17.000 ambulance ritten, we hopen nog meerdere mensen te kunnen redden, de ene doet het omdat hij ervoor gekozen heeft, een andere omdat het een roeping is, nog een andere omdat hij voldoening vindt in af en toe een klein dankwoordje van het  slachtoffer, de familie of het  gemeentebestuur die ons huldigt, waarvoor onze welgemeende dank en vooral met de aanwezigheid van onze Provinciegouverneur. Dit geeft ons de kracht om te blijven streven naar de perfectie inzake dringende medische hulpverlening en hulpverlening in het algemeen, want wat is er mooier in het leven ,dan iemand die schijnbaar geen kans meer had om te overleven, door onze tussenkomst, nu nog gezond en wel aan het rondhuppelen  is.




Dank aan de pioniers van uit de tijd van toen, maar vooral dank aan de huidige generatie , die vol energie en vakkennis het uiterste van zichzelf geven voor hun medemens.

We hopen dat we voor één keer dit jaar, vandaag gespaard blijven van hulpoproepen zodanig  dat we kunnen genieten van een vlekkeloos feestje, maar beste genodigden we blijven alert, niet alleen vandaag maar zolang we de dienst kunnen blijven behouden



 
 
 
   

 

 

Concept & Design - XenaNet.Com